நம்பிக்கையின் நிழல்

 விஷ்ணு ஒரு சிறிய கிராமத்தில் பிறந்தவனாக இருந்தாலும், அவனது கனவுகள் பெரியதாய் இருந்தன. அவன் மனதளவில் உறுதியானவனாக இருந்தான். சிறுவயதில் இருந்து அவன் தனது பெற்றோரிடம் ஒரு விஷயம் மட்டும் கேட்டிருந்தான் – "நமக்குக் கிடைத்ததிலேயே திருப்தியாக இருக்கணும். கடினமாக உழைத்தால் எல்லாம் நமக்கே வரும்."

அவனது அப்பா ஒரு சிறிய விவசாயி. அவன் குடும்பம் பெரிதாக வசதி உடையதல்ல. சில சமயங்களில், நிலப்பயிர் நழுவிப் போனால், வீட்டில் உணவும் கேள்விக்குறியாகிவிடும். ஆனால் விஷ்ணுவுக்கு ஒருபோதும் குறைவு என்று தோன்றவில்லை. "நமக்கு கிடைத்ததை அன்போடும் எளிமையோடும் ஏற்றுக்கொள்வதே உண்மையான சந்தோஷம்." என்று அவன் கருதினான்.

பள்ளியில் அவன் திறமையான மாணவனாக இருந்தான். மற்றவர்கள் பலவித ஆசைகளை அடைந்திருக்க விரும்பினாலும், விஷ்ணு எப்போதும் தனக்குக் கிடைத்ததை நேசித்தான். "வேண்டியது கிடைக்காவிட்டால் கவலைப்பட வேண்டாம், கிடைத்ததை நம்பிக்கையுடன் பயணிக்கச் செய்யணும்," என்று அவன் நண்பர்களிடம் சொல்வான்.

ஒருநாள், கடுமையான உழைப்பின் பலனாக, அவன் அரசு பள்ளியில் நல்ல மதிப்பெண்கள் பெற்றான். பலரும் தனியார் பள்ளியில் படிக்காததால் அவன் வெற்றி பெற முடியாது என்று நினைத்திருந்தனர். ஆனால் விஷ்ணு அவன் மனப்பக்குவத்தாலும், சாதனை செய்யும் எண்ணத்தாலும் வெற்றி கண்டான்.

வெற்றியின் தருணத்தில் கூட, அவன் எதுவும் கோரவில்லை. பெற்றோரிடம் வந்து "உங்க ஆசிர்வாதம் எனக்கு போதும்," என்றான். அவனது பெற்றோர் பெருமிதத்துடன் அவனை அணைத்துக்கொண்டனர்.

அவன் புரிந்துகொண்டான் – நம்பிக்கையோடும், எளிமையோடும், நாம் அடையும் அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டால், எந்த இடும்பையும் நம்மை தொட்டுக்கொள்ள முடியாது!