நல்வழியில் நடக்கும் நேர்மையானவன்

 மணிமாறன் தனது சிறு கிராமத்தில் அனைவராலும் மதிக்கப்படுகிறான். அவன் சிறுவயதிலேயே நேர்மையும், நல்லொழுக்கத்துமேல் தனிக்கொடியாய் நின்றவன். அவனது தந்தை கிராமத்தின் புராணிகரும், கிராமவாசிகளுக்கு நல்ல சொற்களைச் சொல்வதிலும் முன்னோடியாக இருந்தவரும் ஆவார். "நல்ல வழியில் நடந்தால் எந்தப் பாவமும் நம்மை தீண்டாது" என்று சொல்லிக்கொடுத்தார்.

மணிமாறன் இளைஞனானபோது, அவன் நகரத்திற்கு சென்று வேலை பார்க்கத் தொடங்கினான். நகர வாழ்க்கை அவன் பார்த்ததிலேயே மாறுபட்டது. பணம், புகழ், அதிகாரம்—எல்லாமே அதிக முயற்சியையும் சில சமயம் சறுக்கல்களையும் கொண்டவை. சிலர் நேர்மையில்லாமல் மற்றவர்களை ஏமாற்றி பெருசாக வளர்ந்தார்கள். "இந்த உலகத்தில் நேர்மையாய் இருந்தால் முன்னேற முடியுமா?" என்று பலரும் கேட்டனர்.

ஆனால் மணிமாறன் எப்போதும் தனது வழியை மாற்றவில்லை. ஒரு நாள், அவன் வேலை செய்யும் நிறுவனத்தில் பெரிய தொகை பணம் முறைகேடாக பயன்படுத்தப்படுவதை கவனித்தான். பலரும் இது குறித்து பேசுவதற்கு பயந்தார்கள். ஆனால் அவன் தலைமை அதிகாரியிடம் நேராக சென்று "இது தவறு. இது பத்திரமாக இருக்காது," என்று கூறினான்.

அந்த அதிகாரி கோபமடைந்து, "உன் வேலையை மட்டும் பார், பின் விசாரிக்காதே!" என்றார். ஆனால் மணிமாறன் தன் நேர்மையைக் கைவிடவில்லை. அவன் அதை மக்களிடம் எடுத்துச் சொல்ல, அந்த நிறுவனத்தின் மோசடி வெளிச்சத்துக்கு வந்தது. அதிகாரிகள் விசாரணை செய்தனர், அந்த நிறுவனத்தை மூடிவிட்டனர்.

இதனால், சிலர் மணிமாறனுக்கு எதிரானார்கள். "நீயே உன் வாயை மூடிக்கொண்டு இருந்திருந்தால் உன் வேலை இருக்குமில்லையா?" என்றனர். ஆனால் கிராமத்திலும், நகரத்திலும் பலரும் அவனை பாராட்டினர். "அவன் ஒரு நேர்மையான மனிதன், அவன் செயலால் தான் உண்மை வென்றது!" என்றனர்.

காலம் கடந்து, மணிமாறன் தன்னுடைய நேர்மையான செயலால் பெரிய பதவியை அடைந்தான். மக்கள் அவரை மதித்தார்கள். அவன் புரிந்துகொண்டான்—"நேர்மையானவர்களுக்குப் புகழும், பரிசும் தானாக வந்து சேரும். இறைநம்பிக்கையுடன் நடந்தால், எந்தப் பாவமும் நம்மை தீண்டாது!"