நம்பிக்கையின் கடல்

 தரணி ஒரு சிறிய கிராமத்தில் பிறந்தவள். அவள் குடும்பம் மிகவும் எளிமையானது, ஆனால் அதே நேரத்தில் குடும்பத்தில் உள்ள ஒவ்வொருவரும் கடவுளை நம்பிக் கண்ணீரும், கஷ்டமும் இல்லாமல் எளிமையாக வாழ்ந்தனர். இவர்கள் நம்பிக்கை கற்றவர்கள், இறைவன் மீது மிகுந்த அன்பும், நம்பிக்கையும் கொண்டவர்கள்.

தரணி சிறுவயதில் எப்போதும் இறைவன் பற்றி கேள்விகள் கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள். அவள் அப்பாவிடம் எப்போதும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்: "நாம் கடவுளை எப்படி நம்பவேண்டும்?" அப்பா அவளுக்கு "நம்பிக்கை என்பது இறைவனின் திருவடிகளைப் பற்றிய பக்தி, அதுவே உலகில் எதைவாவது சமாளிக்க உதவும். நாமே கடவுளின் பாதையை பின்பற்றுவோம் என்றால், எவ்வளவு பெரிய பிரச்சினைகள் வந்தாலும், நம்மை எந்த இடர்ப்பாடும் தொட்டுச் செல்லாது." என்று பதிலளிப்பார்.

ஆனால் தரணியின் மனதில் எப்போதும் ஒரு குழப்பம் இருந்தது. அவளுக்கு அந்த வழி எளிதாக புரியவில்லை. "இது எப்படி நடக்கும்?" என்று அவள் நினைத்துக் கொண்டிருந்தாள். ஒருநாள், கிராமத்தில் ஒரு பெரிய சோதனை நேர்ந்தது. நிலத்தில் ஏற்பட்ட பொருளாதார நஷ்டம், எல்லா மக்களுக்கு பெரும் கவலையைத் தந்தது. தரணி அவளது குடும்பத்துடன் அந்த நிலப்பிரச்சினைக்கு மோதிக் கொண்டிருந்தாள். அவள் தனது வாழ்க்கையை பார்க்கும்போது, இது கடினமாக இருந்தது.

அப்பா அவளிடம் அணைத்து உண்மையை கூறினான்: "அறக்கடலான கடவுளின் திருவடிகளை சேர்ந்தவரே அல்லாமல், பிறவருக்கு பிறவியாக கடலை நீந்திக் கடப்பது கடினம்."

அவளுக்கு அதன் பொருள் உடனே புரிந்தது. "நாம் எத்தனை முயற்சிகளும் செய்தாலும், கடவுளின் வழி அல்லாத வழியில் முந்திக் செல்ல முடியாது. நம்பிக்கை, பக்தி மட்டுமே நாம் கடந்து செல்லும் கடலை எளிதாக்கும்."

தரணி தனது மனதினை அமைதியாக வைத்து, கடவுளின் திருவடிகளை அடைய முற்பட்டாள். அவள் நம்மை முழுமையாக இறைவனுக்கே ஆளாக்கி, அன்பும், நம்பிக்கையும் கொண்ட வாழ்க்கையை தொடங்கினாள். அதன் பின்னர், அவள் வாழ்க்கை பெரிதும் மாற்றியது. அவள் அனைவருக்கும் கடவுளின் பாதையில் நம்பிக்கையை வைத்து பிறந்த கஷ்டங்களை எளிதாக சமாளிக்க வேண்டுமென விரும்பியவள்.

"நம்பிக்கையின் பாதையில் நடந்தால்தான், எவ்வளவு பெரிய கடலையும் நாங்கள் கடக்க முடியும்," என்ற எண்ணம் அவளுக்கு நிச்சயமாக மனதில் உறுதியானது.